Sinds ik mezelf profileer als actief voor de Partij voor de Dieren, ben ik verschillende keren aangesproken door mensen die vinden dat de partijnaam ongelukkig gekozen is. En eerlijk gezegd: ik snap dat wel, want ik heb er zelf ook een tijd tegenaan gehikt, maar: ik ben er ook, ehm... overheen gehikt!

Als je naar de website van de Partij voor de Dieren gaat gaat, zul je zien dat er maar liefst negen (9) idealen zijn waar we ons sterk voor maken. Slechts één daarvan is dierenrechten. Sommige idealen zijn nauw verbonden aan dieren, zoals klimaat, landbouw en een schone Aarde, maar er zijn ook de oude, vertrouwde politieke thema's zoals economie, onderwijs en zorg. 

Waarom dan toch partij voor de dieren? Omdat dat één van de zaken - de belangrijkste - is waarop wij ons onderscheiden van andere partijen. Waar andere partijen totaal geen oog hebben voor dieren, of dierenbelangen wel zien, maar tóch kiezen voor mensenbelangen, zijn wij de stem voor dieren. Omdat dieren zelf geen stem hebben, omdat koeien niet kunnen protesteren tegen vrijheidsberoving als ze de wei niet in mogen, vissen geen aangifte kunnen doen van mishandeling tegen hengelaars en vogels geen dokter kunnen zoeken als de sigarettenpeuken die ze in hun nest hebben verwerkt, hen ziek maken.

En ook in die andere thema's, die idealen die niet specifiek over dieren gaan, kijken we altijd wel wat de effecten op dieren zijn, of de belangen van dieren niet geschaad worden.

Wees eerlijk: je wilt toch een partij die zich onderscheidt? Al die partijen die denken het 'in het midden' te kunnen vinden, die lijken toch ook allemaal op elkaar? Ik zie hooguit verschil in stijl, maar of D66, PvdA (inclusief GroenLinks) en het CDA nou zo enorm van elkaar verschillen... Net als die bruine klont extreemrechtse partijen: verschil van stijl, maar allemaal dezelfde haat.

Pindakaas
Dus die naam 'voor de Dieren' maakt het onderscheid duidelijk. Net als al die potjes pindakaas in de supermarkt. De één heeft stukjes pinda, de ander is smeuïg, een derde is crunchy, een vierde biologisch. Op die manier proberen producenten van potjes pindakaas zich te onderscheiden van andere potjes pindakaas, zodat jij kunt kiezen voor wat jou aanstaat. 

De Partij voor de Dieren is een vegan potje pindakaas en onze smaak is anders dan alle anderen. Dit is de partij waarvan je onderhand wel weet dat ze niet meewaaien met elke wind, maar idealen heeft waar niet mee valt te marchanderen. Met slimme ideeën

• om de klimaatcrisis te bestrijden (5% van het BBP naar klimaat)
• voor meer natuur (in elke provincie een nieuw natuurgebied)
• om vervuilers voor de kosten van schoonmaak te laten betalen (looking at you, Schiphol, Tata Steel, Chemours)
• voor bestrijding armoede (door afschaffing fossiele subsidies, moet je kijken wat er dan mogelijk wordt...)

​Als je dat weet, stap je toch even over je verbazing over de naam heen?

Bovenstaande zijn mijn persoonlijke redenen waarom de naam me niet afstoot. Over de redenen waarom voor de naam gekozen is, staat op de website van de partij deze uitleg.

Vandaag was Rob Jetten bij het Netwerkcentrum Leeuwarden. Hij praatte uitvoerig met bezoekers van het centrum en de medewerkers. Verhalen over hoe het Netwerkcentrum helpt eenzaamheid te doorbreken, helpt om van verslaving af te komen en mensen met kleine beurs helpt met (gratis) eten, (gratis) kleding en (gratis) advies. 
Na afloop sprak ik nog even kort met hem over wat hem was bijgebleven van het bezoek.

Het filmpje maakte ik met Joshua Dominguez.

Het contrast kan niet groter: terwijl extreemrechtse knokploegen in Den Haag losgingen, zwierf de Partij voor de Dieren Leeuwarden door de binnenstad, gewapend (slechts) met een grijpstok en vuilniszakken om UN World Clean Up Day te vieren.

Ik vond dat het op de Nieuwestad nog wel meeviel met het zwerfvuil, maar op andere plekken (rond het Oranjehotel, Prins Hendrikstraat, Schavernek) kwamen we bepaald niet voor niks.

Wat echter overal te vinden was, waren de peuken. Duizenden, tienduizenden peuken zullen er liggen op de korte route die we liepen. Het wordt tijd dat de gemeente Leeuwarden haar peukenstofzuiger gaat inzetten!

Twee jaar geleden was het klaar. Weer een verkiezingsuitslag die ons niks goeds zou brengen (heb ik gelijk gekregen of wat!?) en ik besloot weer politiek actief te worden. Ik wist niet wát ik wilde doen, ik wist alleen dat ik het bij de Partij voor de Dieren wilde doen.

Twee jaar later en nu is het duidelijk wat ik ga doen: ik ben lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden, volgend jaar maart!

Vandaag is de kandidatenlijst vastgesteld op het partijcongres in Den Bosch. Ik heb nog dezelfde drive als twee jaar geleden: er moet meer ruimte komen voor dieren en andere natuur, ook in de stad, de dagelijkse situatie van mensen die te weinig geld hebben om van rond te komen, die situatie moet verbeteren en ik ga keihard werken aan schone lucht, schoon water en schone grond.

Ik heb voor de PvdD gekozen omdat het één van de laatste partijen is die de standpunten niet laten bepalen door de vraag waarmee ze de meeste stemmen kunnen halen. De PvdD staat voor dierenrechten, vergaande klimaatmaatregelen, knokken voor biodiversiteit, armoedebestrijding en mensenrechten en daar wordt niet mee gemarchandeerd (en zo hoort het).

Rechts en extreemrechts hebben genoeg afgebroken, het is nu tijd voor een partij die gaat bouwen, die knopen gaat doorhakken, en die de gemeente Leeuwarden mooier, duurzamer en eerlijker wil maken. Welke partij dat is? 👇

Leeuwarden is een stukje rozer geworden na een actie met krijtspuitverf door de Friese Dolle Mina's. Leuk dat er ook Friese spreuken werden gebruikt!

• Bliuw fan ús ôf
• Dizze strjitte is ek van ús/ De straat is ook van ons
• Hannen thús
• Dolle Mina is watching you
• Openbaar is ook van haar

Ik denk dat we nog wel meer van de Mina's gaan horen, de komende tijd, want hoe aardig deze actie ook is, het is serieus hard nodig.

Ik was een nacht lang aanwezig bij het voorlezen van de namen van de slachtoffers van de genocide in Gaza. Allemaal mensen met het hart op de goede plaats en allemaal dappere mensen, want ga d'r maar aan staan, tussen 00:00 en 08:00u op een leeg plein moeilijk uit te spreken namen oplezen.
In de woorden van Ayman Qudaih die met zijn gezin de genocide probeert te overleven: "Gaza is not alone; it is in the hearts of the free".

Tot voor kort was het een wondermiddel dat werd gebruikt in make-up, regenjassen en anti-aanbakpannen, maar nu vooral een angstaanjagende klank heeft gekregen. Het is schadelijk voor je gezondheid, daar waar het in de grond of het oppervlaktewater terecht komt is het niet meer op te ruimen. 

Helaas is PFAS al zo wijd en zijd verspreid dat het tegenwoordig zelfs al in de regen die valt te vinden is. Het tragische is dus dat we er eigenlijk niet meer aan kunnen ontkomen.

Het enige dat je kunt doen is de kans dat je met PFAS in aanraking komt, verkleinen. Ik vond deze website die daarvoor aardige handvatten geeft: Tegengif

Een beetje verstopt zit een link naar het RIVM, die ook interessant is, al was het alleen maar omdat ze zeggen dat de hoeveelheid PFAS die we via kraanwater binnen krijgen 'in het algemeen beperkt' is en dus kunnen we van het instituut gerust water drinken. 

In het algemeen beperkt. Dat klinkt geruststellend, zeg...

Gister is in Leeuwarden begonnen met het voorlezen van de namen van de mensen die in Gaza zijn omgebracht door Israël. Dat zijn zo'n 68 duizend namen, de namen van mensen die bekend zijn.

Het voorlezen wordt gedaan door 185 mensen die daar al met al zo'n vijf dagen en nachten over zullen doen. In de loop van de dag werd het weer erg slecht. Ondanks harde regen en windstoten werd er stug doorgelezen. In de nacht werd stug doorgelezen.
​
In alle machteloosheid en verdriet dat de lezers voelen is dit een kleine, eenvoudige en respectvolle manier om de mensen te herdenken: hun naam noemen.