Lekker eten hoort bij kerst. De oude Germanen hadden bij hun midwinterfeesten al de gewoonte een feestmaal in te richten. Geen betere manier om met familie en vrienden de donkere dagen aan het einde van het jaar door te komen, dan door samen te eten.

Voor veel mensen hoort een stukje vlees bij de kerstmaaltijd, maar ook steeds meer mensen laten het vlees weg. Dat zit zo: in de eerste plaats eten vegetariërs en vegans geen vlees vanwege de ellende die dieren daarvoor moeten doorstaan, maar er is ook een andere kant: plantaardig eten is fantastisch lekker en wordt - in tegenstelling tot vlees - steeds lekkerder!

Natuurlijk is een rollade ook wel lekker, maar het is wel eenzelfde rollade als vorig jaar met kerst en hoe ouder je wordt, hoe vaker je met kerst eenzelfde rollade eet.

Voor vega(n) eten worden steeds nieuwe recepten en producten bedacht. Tientallen producenten van vleesvervangers zetten hele teams aan het werk om nog lekkerder producten te ontwikkelen. Chefs van over de hele wereld bedenken nieuwe recepten met alle mogelijkheden die de plantenwereld biedt. 

Plantaardig eten is nog nooit zo lekker geweest en het lekkerste eten van nu, is plantaardig eten. Dat is een mening, maar ook een uitdaging om te kijken of het misschien kan kloppen (zie hieronder links naar websites vol vega(n) inspiratie voor je kerstdiner). 

De andere kant is natuurlijk het immense dierenleed dat wordt veroorzaakt voor al die stukjes vlees op al die borden in de Westerse wereld. Slachthuizen draaien overuren om aan de behoefte te voldoen van al die mensen die zeggen niet zonder hun stukje vlees te kunnen.

​En we kennen de reputatie van de slachthuizen in Nederland...

Om stil te staan bij al die miljoenen dieren die worden geslacht na een vaak toch al ellendig leven, organiseert de Partij voor de Dieren een stille tocht op 20 december, vanaf half vier. Start op het stationsplein bij de fontein 'LOVE'.

Dus Caroline van der Plas wil vlaggen bij AZC's om asielzoekers te waarschuwen van 'onze' vrouwen af te blijven!? Hier in Friesland ligt dat gevoelig. 
​
Hier zijn wij de verkrachting van en moord op Marianne Vaatstra nog niet vergeten. 
Wij zijn ook niet vergeten hoe bang asielzoekers waren in de jaren van de nasleep, omdat de halve wereld dacht dat de dader ONGETWIJFELD een asielzoeker was. 
Wij zijn ook niet vergeten dat de dader een boer bleek te zijn.
Laten we mensen beoordelen op hun daden, niet op de groep waar ze toe behoren.

Opsokkebalje, Van der Plas, met je haatzaaierij.

​Vandaag in de Leeuwarder Courant: de zero-emissiezone komt er maar niet in Leeuwarden. We hebben hier last van een overwegend conservatieve gemeenteraad. Vooruitgang is eng voor conservatieven. 

Dus worden milieumaatregelen in Leeuwarden beoordeeld op hun effect voor ondernemers, in plaats dat wordt gekeken wat het effect van ondernemers met hun oude dieselbusjes is op het milieu en met name de klimaatverandering.
​
In Leeuwarden gebeurt alles vijftien jaar later. We kunnen hier wel een zeteltje of drie, vier voor de Partij voor de Dieren Leeuwarden gebruiken om Leeuwarden op te stoten in de vaart der volkeren. Om de gemeente te promoveren van 'Late Majority', naar 'Early Majority', om het zo maar te zeggen.

Met je oude dieselbusjes...

Dit is een bericht dat ik plaatste op Bluesky toen ik gisteravond de commissievergadering van provinciale staten bijwoonde:

​Vandaag sla ik de Leeuwarder Courant open en de krant lijkt er te zijn ingetuind. Het zou niet goed gaan met de weidevogels en de oorzaak daarvan zou met name de steenmarter zijn. De oplossing om de ene diersoort te redden, is blijkbaar het uitroeien van een andere diersoort.
​
Hoe de weidevogels in de millennia tot aan grofweg de Tweede Wereldoorlog hier in Friesland zo tot bloei konden komen zónder dat provinciale staten opdracht gaven roofdiertjes af te schieten, is een wonder waar niemand vroeg.

Dieptepunt van de discussie was wel de gekke reactie van CDA-statenlid Meekma op een inspreker die het effect van landbouwgif op de kleine weidevogelkuikens aan de kaak durfde te stellen: het waren wel "heel betrokken boeren" die dat deden, dus effe dimme (dat zei ze zo niet, maar dat was wel de boodschap). Weidevogels dood, planten en waterleven dood, maar hé! Het zijn heel betrokken boeren die dat deden, ja!?

Om me heen - ik zat er mooi tussenin - begon de boeren in de loop van de vergadering steeds luider met elkaar te praten, te gniffelen en te ginnegappen. Ze wisten dat deze vergadering weer nergens toe zou leiden, dat de status quo gehandhaafd zou worden.
​
Het ene na het andere statenlid vroeg immers naar of bestuurstechnische zaken, of naar het afschieten van steenmarters. Voor een vergadering over het weidevogelbeleid, ging het verrassend weinig over weidevogels.