Vandaag was Rob Jetten bij het Netwerkcentrum Leeuwarden. Hij praatte uitvoerig met bezoekers van het centrum en de medewerkers. Verhalen over hoe het Netwerkcentrum helpt eenzaamheid te doorbreken, helpt om van verslaving af te komen en mensen met kleine beurs helpt met (gratis) eten, (gratis) kleding en (gratis) advies. 
Na afloop sprak ik nog even kort met hem over wat hem was bijgebleven van het bezoek.

Het filmpje maakte ik met Joshua Dominguez.

Het contrast kan niet groter: terwijl extreemrechtse knokploegen in Den Haag losgingen, zwierf de Partij voor de Dieren Leeuwarden door de binnenstad, gewapend (slechts) met een grijpstok en vuilniszakken om UN World Clean Up Day te vieren.

Ik vond dat het op de Nieuwestad nog wel meeviel met het zwerfvuil, maar op andere plekken (rond het Oranjehotel, Prins Hendrikstraat, Schavernek) kwamen we bepaald niet voor niks.

Wat echter overal te vinden was, waren de peuken. Duizenden, tienduizenden peuken zullen er liggen op de korte route die we liepen. Het wordt tijd dat de gemeente Leeuwarden haar peukenstofzuiger gaat inzetten!

Twee jaar geleden was het klaar. Weer een verkiezingsuitslag die ons niks goeds zou brengen (heb ik gelijk gekregen of wat!?) en ik besloot weer politiek actief te worden. Ik wist niet wát ik wilde doen, ik wist alleen dat ik het bij de Partij voor de Dieren wilde doen.

Twee jaar later en nu is het duidelijk wat ik ga doen: ik ben lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden, volgend jaar maart!

Vandaag is de kandidatenlijst vastgesteld op het partijcongres in Den Bosch. Ik heb nog dezelfde drive als twee jaar geleden: er moet meer ruimte komen voor dieren en andere natuur, ook in de stad, de dagelijkse situatie van mensen die te weinig geld hebben om van rond te komen, die situatie moet verbeteren en ik ga keihard werken aan schone lucht, schoon water en schone grond.

Ik heb voor de PvdD gekozen omdat het één van de laatste partijen is die de standpunten niet laten bepalen door de vraag waarmee ze de meeste stemmen kunnen halen. De PvdD staat voor dierenrechten, vergaande klimaatmaatregelen, knokken voor biodiversiteit, armoedebestrijding en mensenrechten en daar wordt niet mee gemarchandeerd (en zo hoort het).

Rechts en extreemrechts hebben genoeg afgebroken, het is nu tijd voor een partij die gaat bouwen, die knopen gaat doorhakken, en die de gemeente Leeuwarden mooier, duurzamer en eerlijker wil maken. Welke partij dat is? 👇

Leeuwarden is een stukje rozer geworden na een actie met krijtspuitverf door de Friese Dolle Mina's. Leuk dat er ook Friese spreuken werden gebruikt!

• Bliuw fan ús ôf
• Dizze strjitte is ek van ús/ De straat is ook van ons
• Hannen thús
• Dolle Mina is watching you
• Openbaar is ook van haar

Ik denk dat we nog wel meer van de Mina's gaan horen, de komende tijd, want hoe aardig deze actie ook is, het is serieus hard nodig.

Ik was een nacht lang aanwezig bij het voorlezen van de namen van de slachtoffers van de genocide in Gaza. Allemaal mensen met het hart op de goede plaats en allemaal dappere mensen, want ga d'r maar aan staan, tussen 00:00 en 08:00u op een leeg plein moeilijk uit te spreken namen oplezen.
In de woorden van Ayman Qudaih die met zijn gezin de genocide probeert te overleven: "Gaza is not alone; it is in the hearts of the free".

Tot voor kort was het een wondermiddel dat werd gebruikt in make-up, regenjassen en anti-aanbakpannen, maar nu vooral een angstaanjagende klank heeft gekregen. Het is schadelijk voor je gezondheid, daar waar het in de grond of het oppervlaktewater terecht komt is het niet meer op te ruimen. 

Helaas is PFAS al zo wijd en zijd verspreid dat het tegenwoordig zelfs al in de regen die valt te vinden is. Het tragische is dus dat we er eigenlijk niet meer aan kunnen ontkomen.

Het enige dat je kunt doen is de kans dat je met PFAS in aanraking komt, verkleinen. Ik vond deze website die daarvoor aardige handvatten geeft: Tegengif

Een beetje verstopt zit een link naar het RIVM, die ook interessant is, al was het alleen maar omdat ze zeggen dat de hoeveelheid PFAS die we via kraanwater binnen krijgen 'in het algemeen beperkt' is en dus kunnen we van het instituut gerust water drinken. 

In het algemeen beperkt. Dat klinkt geruststellend, zeg...

Gister is in Leeuwarden begonnen met het voorlezen van de namen van de mensen die in Gaza zijn omgebracht door Israël. Dat zijn zo'n 68 duizend namen, de namen van mensen die bekend zijn.

Het voorlezen wordt gedaan door 185 mensen die daar al met al zo'n vijf dagen en nachten over zullen doen. In de loop van de dag werd het weer erg slecht. Ondanks harde regen en windstoten werd er stug doorgelezen. In de nacht werd stug doorgelezen.
​
In alle machteloosheid en verdriet dat de lezers voelen is dit een kleine, eenvoudige en respectvolle manier om de mensen te herdenken: hun naam noemen.

Mora, Zweden
​
Foto

Ik ben geen liefhebber van auto's op zich. Voor mij is het een functioneel ding, dat ik functioneel gebruik. Dat was niet zo toen ik mijn allereerste auto kocht. In 1997 kon ik een baan krijgen, maar daar had ik dan wel een auto voor nodig. Met tegenzin haalde ik mijn rijbewijs en bedacht toen dat als ik dan tóch een auto moest hebben, dan maar een mooie. Het werd een klassieker. Een Volvo Amazon uit 1962.

Op vakantie in Zweden stond een bezoekje aan het World of Volvo in Gothenburg niet hoog op mijn lijstje, maar vanwege die allereerste auto, is Volvo waarschijnlijk ook het enige automuseum dat ik zou bezoeken.

En het viel me ook niet tegen! Best leuk, die allereerste Volvo, de ÖV4 uit 1927. Niet een heel groot succes en niet alleen omdat bij de allereerste testrit de achteras verkeerd geïnstalleerd was, zodat de auto alleen achteruit kon rijden. Een open auto in het winterse Zweden werd ook argwanend bekeken. Slechts 208 modellen gerealiseerd...

Interessanter vond ik de auto's van na de oorlog. Er stond een prachtig exemplaar van de Amazon, met een nog bijzonderder handgreep dan de mijne ooit had. En nee, ik heb niet veel met auto's, maar ik weet wel wat ik de allermooiste auto vind. Gelukkig heb ik mijn midlife-crisis al achter de rug, anders had ik misschien nog een P1800 gekocht.

En zo bleek het een museum dat een goede aanrader is voor iedereen die een tijdje in Gothenburg verblijft. Volvo's in alle soorten en maten, van Lego (we zijn natuurlijk niet ver van Denemarken) en zelf Nederlandse tintjes!

Ik was vorig jaar bij de molen De Hoop van mijn over-, over grootvader Pieter Poortinga, heb twee porseleinen kopjes van mijn over, overgrootvader Pieter Beers en met de Van der Pal familiereünie bezochten we vorig jaar enkele woonplaatsen van onze voorouders.

Die tastbare genealogie kreeg vandaag een nieuwe dimensie met het bezoek aan het schip De Goede Verwachting. Jelke Wiebes van der Pal liet het schip - een grote Hasselter aak - bouwen voor zijn zoon Wiebe op de scheepswerf van de gebroeders De Boer in Lemmer. Zijn neef Harm van der Pal kocht het schip in 1909.  Hij emigreerde in 1912 naar de Verenigde Staten en verkocht het schip aan Bauke van der Pal die er nog bijna 8 jaar mee gevaren heeft.

Vorig jaar ontdekten Jelke en Harm van der Pal dat het schip nog steed bestaat. Het was lang in bezit van de familie Hoogeveen uit... Hoogeveen, belandde in Assendelft waar het in de jaren '70 werd gebruikt voor opslag van bouwmaterialen. 
In slechte staat werd het toen aangekocht voor de  waterscoutinggroep Michiel Adriaensz de Ruyter uit Velsen.
​
Voor één gulden.
​
Het schip is nog altijd in gebruik bij de scoutinggroep. Door de jaren is er veel aan veranderd. Er is een stuurhut op gezet en het ruim is uitgebouwd tot leefruimte, maar in de basis is het natuurlijk nog dezelfde schuit.

De scouts varen nog altijd twee keer per jaar met het schip van Velsen naar Friesland. Dat bood een groep van meer dan twintig Van der Pallen de gelegenheid hun voorouderlijke geschiedenis tastbaar te maken. We voeren met een grote sloep naar een eiland bij Heech, kregen uitleg van Harm en Jelke en schuimden nieuwsgierig het schip af. 

Een plan om het schip weer in de familie terug te brengen mislukte doordat de Noordhollandse Van der Pallen die voor de afleidingsmanoeuvre zouden zorgen, het vuurwerk waren vergeten mee te nemen...

​Enfin, we voeren terug naar Heech, hebben geluncht en  vertrokken daarna tevreden naar huis.